-باید از چه نوشت ، نمی دانم ، چگونه نیز نمی دانم.

-باید نوشت ، می دانم.

-اما چرا باید نوشت ، نمی دانم.

- باید بگویی تا باشی ، باید بگویی تا بمانی.

-اما بعضی گفته اند و مانده اند و بعضی با اینکه گفته اند نمانده اند ،بعضی هم مانده اند بی آنکه گفته باشند، با این حال چرا باید بمانم ، نمی دانم !

هنوز نتوانسته ام با شک کنار بیایم ، زندگی کنم با تردید ، وقتی به هیچ چیز نمی توان اعتماد کرد جز شک ، چگونه می توان به چیزی فکر کرد یا به چیزی معتقد بود ، نمی دانم !

وقتی همه چیز را دستکاری می کنی حتی خدا را، وقتی حقیقت نیز حتی یعنی چیزی بعلاوه ی  خودمان ، وقتی خودمان را حتی برای خودمان  دستکاری می کنیم ، چگونه میتوان بود و به بودن اعتماد کرد و دلگرم بود ، نمی دانم.

نمی دانم چه چیز را می دانم یا چه چیز را نمی دانم ، حتی نمی دانم چه چیز را باید بدانم ! همه چیز را دستکاری کرده ام !  حتی چه چیز را دستکاری کرده ام ، نمیدانم !

با اینهمه تردید و اینهمه "نمی دانم" ، چگونه باید زندگی کنم ، نمی دانم .

 حتی چرا باید زندگی کنم ، نمی دانم ! ...  نمی دانم !