خیلی بی خودی و بی ربط یه ماهی میشه که بلاگم رو آپ نکردم ، از سر بی حوصلگی از طرفی و از طرف دیگر از سر بی وقتی، این دو ماه آخری اونقدر کار سرم ریخته که گاهی دیگه دست از همه کاری می کشم. عادت بد من هم - یکی از عادتهای فوق الذکر -  اینه که هر چقدر هم کار داشته باشم انگار رسالتی برای نگه داشتن روال همیشگی زندگی بر گردن دارم ، ورزش و رفیق بازی را می گویم - حداقل- ، سرم برود این دو خصلت از من جدا شدنی نیست انگار، با کمال خونسردی ادامه می دهم.

این مدت هم که علاوه بر درس ، کار هم شروع شده ، بگذارید کنار ورزش و غیره و ذالک ، اگروقتی هم بماند لابد آدم باید قبل از همه چیز سرش را بخاراند دیگر !

از این طرف هم آخر هفته دور اول انتخابات ریاست جمهوری فرانسه است ، حرف هم زیاد است ، من که اینجا به همه دوستان اجنبی سفارش اکید می کنم که بگردند یکی مثل احمدی نژاد پیدا کنند که هم حقوق مسلمشان را یاد آوری و هم از آنها دفاع کند ،دنیا و آخرتشون هم آباد می شه ، اینطوری دیگر ما هم احساس تنهایی نمی کنیم ، می گویند  خدا را هم خوش می آید ، به همه ی اینها آوردن پول صنعت توریسم و مالیات سر میز و غیره را هم اضافه کنید ، اگر چه هر چقدر هم بگردند این رئیس جمهور ما لنگه ندارد ، یکی تو دنیا بود که اونم  ما زرنگی کردیم " قاپش رو دزدیدیم " ، از طرفی هم من اصلا نیازی به این انتخابات نمی بینم ، چون آقای احمدی نژاد ( که علی رغم سخت بودن اسمش برای این زبان بسته ها ، امروز شده نقل همه ی  مجالس غیر لهو و لعب ) قرار است کل دنیا را آباد کنند و بفرستند یک راست به بهشت ، به نظر من یک دنیا به این کوچکی اصلا اینهمه "سر خر" نمی خواهد ، ملت آماده در صحنه هم به قدر کفایت داریم !

گذشته از این حرفهای شوخی (بخوانید جدی) چند کلمه ای هم راجع به انتخابات این بی احمدی نژادهای مادر مرده بنویسم . یکشنبه آینده اولین دور انتخابات ریاست جمهوری " جمهوری فرانسه" برگزار میشود. از قرار معلوم از میان کاندیداهای متعدد از این دوره دو نفر مرحله نهایی صعود می کنند و بعد هم فینال . آنطور که پیداست ، این کشور بی همه چیز و بدتر از همه بی ناموس وضعیت چندان بهتری نسبت به ایران عزیز ( انرژی هسته ای پانصد تومان بسته ای) ندارد ، حتی مردم این ولایت هم اکثرا می خواهند از بدتر به بد پناه ببرند ، سلامت انتخابات از همه جهت به چشم می خورد ، به بسیج و سپاهشان هم گفته اند کاری به کار انتخابات نداشته باشند و فقط به موارد منکراتی توجه کنند ، مثل جدا بودن صف رای خانم ها و آقایان و این قبیل چیزها !(مثل اینکه من امروز از دنده ی درستی بلند نشده ام !)

داشتم می گفتم که سلامت انتخابات به طور مستقیم و غیر مستقیم تضمین می شود ( بحث مفصلی که در باره اش خواهم نوشت ) به هر حال پیداست که مردم کاندیدای چپ را به حد کافی در ابعاد اجرایی قابل نمی دانند ، اما از کاندیدای راست هم به خاطر وعده های رادیکالش می ترسند ، در این میان آقای "بیرو" هم از هر دو طرف رای جمع می کند ، تا ببینیم چه پیش آید .

نکته ی آخر : چیزی که توجه مرا خیلی جلب کرد این بود که پیر و جوان برای انتخاب کاندیدای خود با توجه کامل برنامه اش را دنبال می کنند .

راستی ، اینجا مرغکی هر شب پشت پنجره می خواند ، یکنواخت با صدایی شبیه جیغ ، اوایل برایم آزار دهنده بود این یکنواختی گنگ ، اما دیگر شده لالایی برایم ، عادتم داده به خودش.