گفته بودم از انتخابات می نویسم ، می نویسم  اما نوشتنم چندان تفاوتی با ننوشتنم ندارد ، چیزی در حد سکوت از جنس کلمه ، نوشتنی که نه تو به درد او می خوری نه او به درد تو و نه هیچ کدام به درد دیگری .

از نوشتن این پایان نامه هم سراسیمه ام ، اینهمه خوانده ام و سرگیجه گرفته ام اما هنوز نمی دانم کجای کارم و چه می دانم و نمی دانم .

هوای برگشتن و خانه هم گاهی کلافه ام می کند، بد تر از آن وقتی به خیلی مبهمات زندگی ام می اندیشم ، دراین میان تمام خاطرات تلخ وشیرین هم مثل مترسکهای متحرک کلاغهای فکرم را فراری می دهند . انگار لال شده ام اما میگویم ، اما بدتر از آن کور شدن است ، می بینم و نمی بینم ، تصاویری که پیش از این در سر داشتم و دنیایی که می شناختم دیگر فقط در خواب سراغم می آید .

چند صباح دیگر از مرز 25 سالگی هم میگذرد این طفلک 14 ساله که در سر سودای رسیدن به 18 سالگی داشت ، نمی گویم انگار دیروز بود، چون دیگر حتی مرز دیروز و امروز را هم گم کرده ام ، اما میگویم چه میگذرد !! و ترس از این گذشت طوفان وار امانم را می برد گاهی !

 *************

چند کلامی هم از انتخابات بگویم :

خیلی شبیه انتخابات گذشته ایران ، دور اول رای مردم بین کاندیداهای مختلف تقسیم شد ، اگر چه عده ای هم با هوشیاری به قول خودشان " رای مفید " دادند ، یعنی از خواست قلبی خودشان گذشتند تا به کسی رای بدهند که شانس پیروزی بیشتری در مقابل رقیب دارد. اما از سوی دیگر برخی هم می گفتند رای دور اول " رای دل " است و دور دومپای عقل و حساب و کتاب وسط می آید.

به هر حال دو نامزدی که حدس می زدند به دور بعد آمدند ، سارکوزی با سودای  تبدیل فرانسه به امریکای دوم و با شعار آزادی اقتصادی و امنیت آهنین و دومی خانم رویال با شعارهای سوسیالیستی اما با ادعای تغییراتی اساسی برای بهتر کردن اوضاع.

بسیاری از مردم در تردید به سر میبرند چون هر دو طرف نقاط مثبت و منفی دارند اما به هر حال به نظرم این دوره برای فرانسه مهمتر از دوره ی پیش خواهد بود.

یکشنبه ی آینده دور دوم انتخابات برگزار خواهد شد.