دوباره برگشتم . بعد از حدود دو ماه و نیم که در ایران بودم ، این بار با کمال بی میلی و سردر گمی آمدم.

نمی دانم چرا امسال با تمام کارهای نیمه تمامی که داشتم مدام منتظر اتفاقی بودم که مرا از آمدن باز دارد ، اما خب مثل همیشه وقتی منتظر اتفاقی هستی آن اتفاق رخ نمی دهد ، اتفاق ها عادت دارند آدم را غافلگیر کنند ، درست زمانی بر سر آدم نازل شوند که اصلا انتظارشان را نمی کشی.

به هر حال امسال خیلی کارهایم آسان تر بود. با دوستان بسیاری که شناخته ام و اندکی تجربه ، قاعدتا کمتر اذیت شدم ، یعنی بلاتکلیفی زیادی نداشتم.فقط امسال مدتی طول می کشد تا به نعمت اینترنت مجهز شوم و از همه کسانی که در این مدت با کم جوابی من مواجه می شوند عذر می خواهم ، خدا بخواهد در فرصتهای آینده جبران می کنم.

در مدتی که من نبودم هیچ اتفاق خاصی هم نیفتاده ، " نه لری بیامده نه لری برفته " . جز خودم که انگار باورم نمی شود این سالها گذشته اند ، انگار فقط چند ماهی ست که آمده ام و مانده ام.

  دوباره می نویسم ، این بار فقط نوشتم که بگویم زنده ام و نفسی می آید و می رود و ملالی نیست جزدوری شما و غیره و ذالک تا عده ی قابل ملاحظه ای از نگرانی در بیایند و عده اندکی هم از این خبر زانوی غم بغل بگیرند که " ای بابا ! فلانی هنوز زنده است و نفسش هم می آید و هم می رود".

چند خطی هم از تراوشات شاعرانه همین چند روز اخیرم برایتان بنویسم که نگویید این متفرقات را هم نمی نوشتی سنگین تر بود:

-----------------------------------

شاید روزی به دیدارت آمدم.

تنها.

بی آنکه خیال داشتنت همراهی ام کند

یا طمع بوسه ای داشته باشم.

بی آنکه غرق شدن در زلال چشمانت

یا آرمیدن در خنکای آغوشت را از سر بگذرانم.

بی آنکه از روزهای نبودنت شکوه ای بگذارم،

                                                           بی آنکه بخواهمت.

شاید روزی به دیدارت آمدم

               تا به جام لبخندی از چشمانت میهمانم کنی.

شاید روزی به دیدارت آمدم

                      روزی از روزهای خدا

                          روزی از روزهای پرندگان مهاجر

                                     روزی از روزهای بادهای لا اوبالی

                                             روزی از روزهای درختان ولنگار

                                                              _که به دستان شهوتران نسیم تن می سایند_

                                                                                                      روزی ازروزهای سال یا فصل یا ماه.

******************

مست می آیم .

آنقدر مست که گریبان چاک کنی

آنقدر مست که بهراسی

آنقدر مست که همراهم شوی

آنقدر که مست شوی.